راهمو کج کردی عزیز!!!!!!!!

سر كلاس ادبيات معلم گفت :

 فعل رفتن رو صرف كن

گفتم : رفتم ...رفتي ...رفت

ساكت مي شوم ، مي خندم ،

 ولي خنده ام تلخ مي شود

معلم داد مي زند : خوب بعد ؟ ادامه بده

و من مي گويم : رفت ...رفت ...رفت

رفت و دلم شكست ...غم رو دلم نشست

رفت و شاديم مُرد ...شور و نشاط رو از دلم برد

رفت ...رفت ...رفت

و من مي خندم و مي گويم :

خنده تلخ من از گريه غم انگيز تر است

كارم از گريه گذشته كه به آن مي خندم

مي خوام برم ، پا ندارم

مي خوام نرم ، جا ندارم

گريه كنم ، دل ندارم

داد بزنم ، نا ندارم

اميد ، انتظار ، دلتنگي ...

فرصت ماندن چند لحظه ای است و بس

برای قدم زدن در دشتهای ارغوانی

برای دست یافتن به رویاهای سپید

برای از بین بردن هجوم سنگین کینه

برای نگاه کردن به کوچ کبوترهای غریب

و برای گفتن آنچه باید گفت

آنچه که سالیان سال به صورت یک  سکوت در دلها خاموش مانده است

خداوندا تو می گفتی که نامردان عالم را بهشتی نیست کاخی نیست

بیا بنگر بهشت و کاخ نامردان عالم را که با خون رگ مردان عالم کاخ می سازند

خداوندا اگر مر دانگی اینست به نامردی قسم که نامرد نامردم اگر مردم

آن زمان که خبر مرگ مرا می شنوی

روی خندان تو را کاش می دیدم

زندگي يك گل سرخ است پر ازعطر پرازخار پرازبرگ لطيف يادمان باشد اگر گل چيديم عطر وخار وگل وبرگ همه همسايه ي ديوار به ديوار همند

عشق آتشین من هم نتوانست قلب یخی تو را ذوب کند

ولی افسوس که آتش تو قلب مرا سوزاند...